İki Çocuk, Bir Yurt: Gurbetin Sancıları ve Çaresizlik

Bir adamın kafasında derin bir yara izi vardı. Kavganın kafasına birkaç mühimmat parçası saplanmış; sol göz küçülmüş|küçülmüş ve görme yeteneğini yitirmiş|küçülmüş, görme fonksiyonunu yitirmiş. Adı Mehmet'ti. Kavga sırasında dertli yaralar asıt olmuş sığınmacıların tedavi edildiği Danimarka kurumunda bir zaman bakım alıyor. Sağ kolu hareket ettiremiyor, tokalaşırken sol elini kullanıyordu.

Nasır ve Göçmenlerin Zorluğu

Nasır’ı tanıdım oğlu Rahman’ı okula bırakıp alırken tanımıştım. Bazı günlerde elime birçok kalem, silgi ve kalem açacağı bırakıyordu. Rahman’ın okuldan eve kırtasiye ürünleri sahiplerinin ihtiyacı amaçlı okulun yanına koyuyordum.

Gurbet ve Çocukluk Hikâyeleri

Her çocukların farklı öyküsü mevcuttu. Bazıları savaşın etkisini şiddetle üstesinden gelememiş ailelerinden geliyordu. Sık sık kavga ediyorlardı. Günlerimizi Bırakın sakın!” söylemekle sürüyordu.

Rahman’ın Aile Durumu ve Psikolojik Durumu

Rahman başlangıç seviyesine hazırlık sınıfına girmişti. Okul ve evde ile aile hayatında zorluklar yaşıyordu.

Psikolog uzmanı çaba başarısız kaldı. Okul yönetimi, durumu görüşmek için oğlunun ailesini daveti yapmayı kararlaştırdı.

Bütün aile hepsi bir arada geldiler. Hepsi birden birlikte evde. Büyük aile birlikte toplantı odalarına girişte, Rahman düştü, “İşte öğretmen” bağırdı bir adım atarak dede ve ninesinin elini öfkeye aniden yaptı.

Soğuk havalarda ben çorap giymiştim. Dede, çorapsız gelmişti. Yeleğin altına giydiği beyaz entarisini bileğe kadar uzanan giydi. Annem ve ninesi ve annesi kapalıydı. Okuldaki geçmişini anlatmaya başladığımız zaman, o çocuk çok kötü hissetti. Hıçkıra hıçkıra başladı. O çocuk ruhu derinliklerdeki sır kavramaya çalışıyorduk.

Baba Rahman’ın sık sık evden uzaklaştığını, polis tarafından bulundu söyledi Anne ise, açıklayarak “Hâlâ gözleri bilincinde şekilde yatak gece kamağını ıslatıyor!” söyledi. O çocuk utanarak odadan terk etmek istedi. Konuyu fazla kültürlüce.

Toplantıda ailelerin de onayıyla oğlunun birkaç danışmana yapılmasına karar verildi. Eğitim kurumları zaman zaman Rahman’la özel ve koordine görevi bana verildi.

Sonraki günlerde Rahman koro koşarken kapıya. Bir şey olmadı fakat hissi yandı, samimi uzun üzüldü. Onu avutmak için elinden tutarak kütüphaneye götürdüm ve onunla konuştum. Önüne beyaz bir adet renkli kalemler koydum. Raftan aldım, birkaç kitap okuma görünümü görerek uzak dan Rahman’ı sessiz sade> gözlemledim. O çocuk, farklı renklerde boya kalemleriyle bir karalarken bana dikkat etmemiş kendi konuşuyor ve anlatıyordu. Sonra kâğıdı getirip bana bıraktı.

“Rahman, nedir|Bu ne|Ne yazıyorsun bu kağıda?” diye sordum. O, bir çocuk… Çok yorgun, orada kalmak istiyor okula gitmek istemiyor. Dostları onu ima ediyor!” dedi. Yaz tatilinden sonra yeni bir okulda çalışmaya. Rahman’ı gözden kaçırdım.

Yoldayken Nasır’la karşılaştım. Bana gözüne kestirdi, “Muallim!” diyerek elini sarmaya çalıştı. Rahman’ı sorduğumda, yüzü karardı; bana söylemedi. Rahman sonraki gelişen çeşitli Kriminal olaylarına sorumsuzca yetkililer kayıtlarına kayda alınmış. Ailesinden kurtarılıp sorunlu yetiskinlerin eğitildiği bir kurtarma merkezine gömülmüş. Bütün çalışmalarımıza rağmen Rahman’ı elinden alınmamış olduk.